Samen zoeken naar de beste oplossing

Hermen Kobus (30) is manager van de Projects-afdeling bij sensorintegrator Sentech. Een afwisselende functie waarvoor hij veel schoteltjes in de lucht moet houden: projectleiding, engineering, planning, teammanagement. Aan Mechatronica&Machinebouw vertelt hij over zijn werkweek.

Alexander Pil
4 mei 2018

Maandag

‘Elke dag om 8:44 uur bel ik in bij het salesoverleg van Sentech. De binnendienst en de buitendienst vertellen kort wat er die dag op het programma staat. Ik lever mijn bijdrage als manager van de projectenafdeling. Dat is een relatief nieuwe groep binnen Sentech. Onze accountmanagers haalden nieuwe opdrachten binnen, maar namen vervolgens ook de complete projectbegeleiding voor hun rekening. Daardoor bleef er natuurlijk minder tijd over om nieuwe prospects te benaderen. Dat was een knelpunt voor verder groei en daarom besloot het managementteam een afdeling op te richten waar de accountmanagers op een goede wijze hun projecten aan kunnen overdragen en waar we engineering en ontwikkeling kunnen doen. Ik ben begin 2016 in dienst gekomen om die afdeling op te zetten en te leiden.’

Hermen Kobus: ‘Ik ben gek van techniek.’

‘Om 9 uur bespreek ik op ons kantoor in Nieuwkuijk alle lopende projecten met mijn directe collega’s. Dat duurt hooguit tien minuten, maar iedereen heeft dan gelijk een statusupdate. Ik breng hier ook de punten uit de 8:44-call in die voor mijn team relevant zijn.’

‘De rest van de dag werk ik aan een project voor een fabrikant van grote industriële afzuigkappen. Dat innovatieve bedrijf heeft een methode bedacht waarbij geen filters nodig zijn. Door de juiste wervelingen te genereren, slaat het vet aan op de wand. Met een ingenieus vernevelingssysteem wordt dat losgeweekt en verzameld in een goot. Iedereen zal begrijpen dat de combinatie van reinigingsmiddel en vet nogal een aanslag is op de sensoriek. De klant werkte eerst met een standaard sensoroplossing, maar daar sloeg continu vet op aan waardoor keukens af en toe dicht moesten. Samen met de klant hebben we een module ontwikkeld waarbij we de sensoren hebben bedekt met een skim cover. Ook hebben we het geheel onder het vloeistofoppervlak gezet waardoor het vet er niet bij kan. Met de nieuwe sensor die we hebben geïmplementeerd, is de klant zeer tevreden over het resultaat.’

Dinsdag

‘Een atypische dag vandaag. We zitten met het managementteam ‘op de hei’. Sentech zit in een gigantische groeifase. Die spurt brengt allerlei spanningen met zich mee. De scheurtjes die in elke organisatie zitten, komen onder druk te staan. Wat kan er anders? Waar kunnen we strategisch bijschakelen? Waar kunnen we beter op de rem trappen?’

DSPE Optics Week

Woensdag

‘Zoals elke woensdagochtend hebben we een uitgebreid projectoverleg. Dan nemen we drie uur de tijd om dieper in te gaan op alle projecten. Het is ook een mooi formeel moment waarop we hulp bij elkaar kunnen vragen. En ook onze afstudeerders kunnen nu hun vragen kwijt.’

‘Vandaag bespreken we onder meer het ontwikkelproject voor Agrifac. Dat bedrijf maakt zeer innovatieve spuitbomen om akkers mee te besproeien. We hebben een proof of principle gedaan en het eerste prototype is inmiddels geproduceerd. Daarmee doen we met Agrifac veldtests. Het blijkt een uitdaging om de radarchip voldoende te koelen en voor de behuizing toch de IP69K-norm te halen. Met z’n allen sparren we over een mogelijke oplossing.’

‘Het is laveren tussen alle taken die ik heb.’

‘Na de lunch werk ik aan de planning van een nieuw project dat we hebben binnengehaald voor de ontwikkeling van een tapefeeder. Om alles in goede banen te leiden, heb ik een overdrachtsprocedure in het leven geroepen. De verantwoordelijke accountmanager vult eerst een projectinitiatiedocument in. In een intern sparringsmoment bespreken we vervolgens alle specs en leggen we alles vast, van processtappen tot deliverables en eindproduct. Dat document stemmen we met de klant af om te zorgen dat het resultaat straks aan zijn wensen voldoet en wederzijdse teleurstelling wordt voorkomen. Als we dat aan de voorzijde borgen, krijgen we er aan het eind geen problemen mee.’

‘De planning maak ik in Microsoft Projects. Dat gebeurt in overleg met de betrokkenen. Dus als er acht uur staat voor de embedded software en het worden er vijftien, dan hebben ze iets uit te leggen. Het kost typisch een uur of vier om de hele procesflow in kaart te brengen. Als we echter moeten voldoen aan automotivenormen, wordt het een stuk ingewikkelder. Dan moeten we heel veel extra documentatie opleveren. Goed om de kwaliteit te borgen, maar het vereist wel heel wat meer planning.’

Donderdag

‘De dag begint met een tegenvaller. We hebben voor een klant een handbediening voor een patiëntenliftsysteem ontworpen. De eerste serie is net binnengekomen en die wil ik 100 procent hebben getest. Maar de kastjes blijken niet te passen in het testbed dat we hebben klaarstaan! We kunnen die opstelling natuurlijk wel een beetje verbuigen. Onze klant schiet daar echter niets mee op; die wil alles over twee weken volgens specificaties ontvangen.’

‘De hele dag zoeken we naar de oorzaak en werken we aan een oplossing. Een paar weken geleden hadden we het eerste sample goedgekeurd. Alles leek afgedekt. De oorspronkelijk gekozen kunststof bleek tijdens serieproductie echter krom te trekken. ‘Als een banaan’, aldus de spuitgieter. Om toch de deadline te halen, is hij met een ander materiaal aan de slag gegaan. Met de beste bedoelingen natuurlijk, maar zonder te overleggen met het multidisciplinaire ontwikkelteam. Op het oog ziet het er ook prima uit, maar de bedieningen zijn nu drie tienden te groot. In overleg met de spuitgieter vinden we gelukkig een oplossing waarmee we – als het goed is – de opleverdeadline alsnog gaan halen.’

Vrijdag

‘Ik ben aangesloten bij de cto-club van The House of Technology. Een keer in de maand bespreken vertegenwoordigers van oem’s en toeleverende bedrijven waar ze in de praktijk tegen aanlopen, en delen ze kennis. Vanochtend gaat de ontbijtsessie over de ontwikkeling van een eigen product. Sentech is betrokken bij een project waar wellicht op termijn een radarproduct uit komt. We zijn van nature echter geen productverkopers; we verkopen een sensoroplossing, maar niet vanuit een catalogus. Hoe ga je om met de andere marktbenadering in je organisatie? Hoe voorkom je dat de ontwikkeling ondersneeuwt als het druk wordt met de normale, commerciële projecten? En hoe zorg je ervoor dat het product configure to order wordt, zodat je niet voor iedere klant iets nieuws hoeft te bouwen? Het is een interessante discussieochtend waar we veel van elkaar leren.’

‘’s Middags heb ik een gesprek met mijn persoonlijke carrièrecoach, de eerste in een reeks van zes. Nu het projectenteam bij Sentech is gegroeid naar vier man en twee afstudeerders verandert mijn rol. Het is laveren tussen alle taken die ik heb. Ik merk dat ik steeds meer losraak van projectengineering. Ik ben gek van techniek, dus ik waak ervoor dat ik niet te ver afdwaal. Er is gelukkig ruimte om af en toe wat van me af te tekenen, maar ik besteed nog maar zo’n tien procent van mijn tijd aan echt engineeringwerk. Met mijn carrièrecoach ga ik bepalen waar ik mijn intrinsieke motivatie vandaan haal. Daarna zullen we bekijken wat dat betekent voor mijn dagelijkse werk. Ik vind het heel fijn dat er binnen Sentech zo veel tijd is voor persoonlijke ontwikkeling.’